91/02/24 |
دلبر که جان فرسود از او، کام دلم نگشود از او
نومید نتوان بـــود از او، باشد که دلـــــداری کند
| تبليغات | X |
دلبر که جان فرسود از او، کام دلم نگشود از او
نومید نتوان بـــود از او، باشد که دلـــــداری کند
فکر کرد:
"چه شغلی، چه شغلی را انتخاب کرده ام! هر روز در مسافرت! دردسرهایی که بدتر از معاشرت با پدر و مادرم است! بدتر از همه، این زجر مسافرت، یعنی: عوض کردن ترن ها، سوار شدن به ترن های فرعی که ممکن است از دست برود، خوراکی های بدی که باید وقت و بی وقت خورد! هر لحظه دیدن قیافه های تازه مردمی که انسان دیگر نخواهد دید؛ و محال است که با آنها طرح دوستی بریزد! کاش این سوراخی که تویش کار می کنم به درک می رفت!" ...
"مسخ، فرانتس کافکا"
دل از من برد و روی از من نهان کرد
خــــــــدا را با که ایـن بازی توان کرد
گفتـــــــــم ببینمش مگرم درد اشـــــــــتیاق
سـاکن شود، بدیدم و مشـــــــتاق تر شدم
و رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بر من آشكار شد؛
گفتم: اى پيامبر خدا، چه كجی ها و دشمنی ها از امت تو ديدم؛
فرمود: به آنان نفرين كن؛
گفتم: خداوند بهتر از آنان را به من عنايت كند، و به جاى من شرى را بر آنان گمارد. (خطبه 70)
امـــــام باقر (علیه السلام) فرمود:
مردی از حضرت امیر (علیه السلام) سؤال کرد که:
ای امیر مؤمنان!
با چه چیز خدا را شناختی؟
آن حضرت پاسخ داد:
عرفت الله سبحانه بفسخ العزائم، و حل العقود و نقض الهمم*
"خدا را از سست شدن اراده هاى قوى؛
گشوده شدن گره هاى دشوار؛
و در هم شکسته شدن تصميم ها، شناختم"
حال اگر مردی از من سؤال کند که:
با چه چیز خدا را شناختی؟
پاسخ خواهم داد:
گــــــــــــــــــر از روی حکـــــــــــــمت ببنـدد دری
ز روی حکـــــــــــــــــــمت دوباره ببندد در دیـگری
*********************************
گر از روی حکـــــــــــــمت دوباره ببندد در دیگری
ز روی حـــــکمت ســــــــــه باره ببندد در دیگری
